Paris İklim Anlaşması’nda çok tartışılan, az bilinen doğrular

Paris Anlaşması, 2015 yılında Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi’nin (BMİDÇS) Paris’te yapılan 21. Taraflar Toplantısı’nda imzaya açılan ve Dünya’nın Sanayi Devrimi’nden bu yana ortalama yüzey sıcaklığındaki artışı 2 derecenin altında tutmayı, mümkünse 1,5 derecede sınırlandırmayı amaçlayan bir anlaşma çerçevesidir. Çerçeve sözleşmeye taraf 197 ülkenin 191’i Paris Anlaşması’nı onaylamışken, 6 ülke henüz Anlaşma dışında yer almaktadır. Türkiye, 2016 yılında Anlaşmanın ilk imzacıları arasında yer alsa da bugün İran, Irak, Eritre, Yemen ve Libya ile birlikte Anlaşmayı henüz onaylamayanlar arasındadır.

Yeşil dönüşüm gündeminin, özellikle de Avrupa Yeşil Mutabakatı ile birlikte, bir zorunluluk olarak karşımıza çıktığı son dönemde, yeniden tartışılmaya başlanan Paris Anlaşması ve Türkiye’nin pozisyonuna ilişkin açıklığa kavuşturulmasının önemli olduğunu düşündüğümüz noktaları 5 maddede aşağıda özetledik. Bu açıklamaların kamuoyunu Paris Anlaşması konusunda bilgilendireceğini ve Türkiye’nin daha da gecikmeden Anlaşmayı onaylama yolunda atacağı adımlara ışık tutacağını umuyoruz.

1. Paris Anlaşması taraf ülkelere belli bir emisyon azaltım hedefini zorunlu tutuyor mu?
2. Türkiye anlaşmayı onaylarsa mutlak emisyon azaltımı yapmak zorunda mı?
3. Türkiye Paris Anlaşması’nı imzalarken emisyon azaltım taahhüdü verdi mi?
4. Türkiye Anlaşmayı onaylarsa gelişmekte olan ülkelere finansal destek vermek zorunda mı?
5. Türkiye’nin Anlaşmayı onaylaması ciddi bir iklim finansmanı imkanından vazgeçmesi anlamına mı geliyor?