Radikalleşme ve şiddet konuları üzerine uzun yıllardır düşünüyor, çalışıyorum. Türkiye’de terörle mücadelede yürütülen ilk bilgilendirme ve önleme faaliyetlerine (BÖF) katılan ve radikalleşme uzmanı olarak resmi görevle çalışan akademisyenlerden biri olduğumu da söyleyebilirim. Bu nedenle burada paylaşacaklarımı hem akademik çalışmalarımın hem de terörle mücadelede edindiğim tecrübelerin bir özeti gibi okuyabilirsiniz.

Türkiye’de son yıllarda artan okul şiddeti, gençlerin radikalleşmesi ve çeteleşme gibi sorunlarla mücadelede en temel eksikliğimiz, meselelere hâlâ yeterince bilimsel yöntemlerle yaklaşmıyor oluşumuzdur. Oysa şiddet ve radikalleşmeyle mücadele yalnızca güvenlik boyutuyla ele alınabilecek bir alan değildir. Bu mücadele, suç bilimlerinden başlayıp terör psikolojisi, radikalleşme süreçleri, psikiyatri ve sosyal psikoloji gibi geniş bir uzmanlık yelpazesini gerektirir.

Ancak Türkiye’de üniversitelerde, akademide ya da ilgili kurumlarda:

• “Radikalleşme uzmanlığı”

• “Terör psikoloğu / terör psikiyatrisi”

• “Suç araştırmaları”

• Bu alanlara yönelik eğitim programı ve sertifikasyon gibi yapıların neredeyse hiç bulunmadığını görüyoruz. 

Bu konuda belki de tek istisna, belirli dönemlerde bu ihtiyacı görece daha erken fark eden Terörle Mücadele Dairesi Başkanlığı olmuştur. Peki, bu uzmanlık alanları ne işe yarar? Şiddeti önlemede neden bu kadar önemlidir?

Bu soruları, özellikle son dönemde yaşadığımız okul şiddeti olayları üzerinden ele almak istiyorum. Eğer bu alanlarda yetişmiş uzmanlarımız olsaydı, okullardaki şiddeti önlemede neler farklı olurdu? Şimdi bu çerçevede sorunu ele almaya çalışacağım.

Değerlendirme notuna buradan ulaşabilirsiniz.