Fas’tan İspanya’nın Kuzey Afrika’daki toprağı olan Ceuta’ya (Arapçası “Sebte”), oradan da Avrupa’ya ulaşmak umuduyla 30-31 Temmuz tarihlerinde yola çıkan on binlerce düzensiz göçmenden 88’inin umuda yolculuğu ölümle son buldu. Ne var ki, 88 ölüm büyük resmin sadece teferruatı olarak kaldı. Sadece o değil, tek bir kişinin bile Avrupa anakarasına ulaşamaması da 70 bini aşkın düzensiz göçmenin birkaç gün içinde Fas’a geri dönmesi ya da gönderilmesi de çok konuşulmadı. Bu insanların olmadık bir umuda kapılarak yoksulluklarına rağmen göçmen kaçakçılarına para ödemeleri konu bile edilmedi. Ancak 85 bin nüfusu olan Ceuta’ya sevinç çığlıklarıyla giren 70 bini aşkın kişinin şuursuz biçimde ortaya saçılan ve her sıradan insanı tedirgin edecek “işgal” görüntüleri, dünyayı yöneten ve göçmen karşıtlığından oy devşiren pek çok lider için paha biçilemez ve yıllarca tüketile-tüketile yeniden üretilecek bir propaganda malzemesine dönüştü. 

Düzensiz göç konusu son 15 yılda Türkiye dahil pek çok yerde siyasetin en hassas konularından biri haline geldi. Bu nedenle öncelikle birkaç hususun altını çizmek gerekiyor.

Düzensiz göç bir sorundur ve her ülkenin bu konudaki önleyici, koruyucu çabaları meşrudur. Ancak düzensiz göçle mücadelede, sebepleri ortadan kaldırmak yerine sonuçlara odaklanıldıkça çözüm, dışsallama ve sınır güvenliğine indirgenmekte, bu da problemi büyüterek tüm aşırı sağcı, ırkçı, otoriteryan politikacılara güç vermektedir. 

Her ülke, kendi sınırlarını gerekli izinleri almadan geçme teşebbüsündekilere karşı, uluslararası hukuka uygun bir biçimde kendini koruma hakkına sahiptir.

Değerlendirme notunun tamamına buradan ulaşabilirsiniz.