Açıklanan Orta Vadeli Programda (OVP) çocuk eşitsizliğiyle mücadeleye yönelik gerek bütçe programları özelinde (harcama ve vergi) gerekse yapısal reformlar alanında bir politika önerisi bulunmamaktadır. OVP’de bir anlamda çocuğun adı yok diyebiliriz.

Ekonomide izleyen dönemde olası daralma (veya düşük büyüme) ve işsizlik oranlarındaki artışla yoksulluk çizgisinin biraz üzerinde olan riskli hanelerin yoksulluk çizgisinin altına düşmesiyle yoksul çocuk sayısının artması muhtemeldir.

Ekonomik programın uygulamasında tasarruf kesintileri, EYT gibi kamu harcama programlarındaki genişleme ve sosyal koruma programlarında çocuğa yönelik doğrudan yardımların düşük olması nedeniyle 2024-2025 yıllarında çocuklara aktarılan kaynakların reel olarak azalması beklenmektedir.

Türkiye’de 2023 yılında 22,2 milyon çocuğun 7,6 milyonu göreli yoksulluk sınırının altında yaşamaktadır. Erken çocukluk döneminde (0-8 yaş arasında) göreli yoksul çocuk sayısı ise 3,5 milyondur. Ele aldığımız son sekiz yılda yoksul çocuk sayısında bir azalma söz konusu olmamıştır.

Çocuk yoksulluğu oranı yetişkin yoksulluğunun yaklaşık bir kat üzerindedir. Yetişkin yoksulluğu yüzde 17-18’ler seviyesindeyken çocuk yoksulluğu oranı ise farklılaşarak yüzde 33-34’ler seviyesinde çıkmaktadır. Dolayısıyla yetişkinlere göre çocuklar arasında geniş tanımda eşitsizlik çok daha yüksektir. Yine çocuk yoksulluğu oranı ele alınan bu dönem boyunca yetişkin yoksulluğunun aksine azalmamış çocuk sayısının düşmesine rağmen artmıştır.

Değerlendirme notunun tamamına buradan ulaşabilirsiniz.