Değerlendirme Notu / Emin Dedeoğlu & Emre Koyuncu

Son günlerde Kuzey Kıbrıs’taki gelişmeleri izlemeyenler için özetlemek gerekirse; büyük umutlarla,  Kıbrıs’ın acil ihtiyacı olan reformları yapma vaadiyle iktidara gelen ve Kıbrıs’ın en büyük iki partisinin, merkez sol CTP ile merkez sağ UBP’nin oluşturduğu Koalisyon hükümeti, Türkiye ile imzalanacak ve içinde ağırlıklı olarak kamu reformu tedbirlerinin olduğu yapısal dönüşüm programını içeren işbirliği protokolün imzalanmaması nedeniyle- daha doğrusu bunun yol açtığı maaş ödeyememe krizi nedeniyle son buldu.

Biraz arka planı bilgisi konunun daha iyi anlaşılmasını sağlayacak; Kuzey Kıbrıs’a 1975 yılından bu yana Türkiye tarafından finansal destek sağlanıyor. Kuşkusuz Türkiye dışında hiçbir ülke tarafından tanınmayan,  izolasyonlar nedeniyle ekonomisi gelişemeyen, daha çok tarıma ve son yıllarda bir miktar turizme dayalı ekonomisi ve 280.000 kişilik nüfusuyla KKTC’nin Türkiye’nin desteğine ihtiyacı var. Bu destek tutarı KKTC milli gelirinin son zamanlarda %11-%12’si civarında; ya da rakamla ifade etmek gerekirse cari fiyatlarla 900 milyon TL kadar.  Bunların %40-%50 oranındaki kısmı hibe, kalanı ise uzun vadeli düşük faizli kredi. 2014 sonu itibariyle KKTC devlet borcu 3,6 milyar dolar civarında ve önemli bir kısmı T.C. kredilerinden kaynaklanıyor.